متاثر از تابلوی نقاشی دوست عزیز

 خانم مهندس یاسمن احمدی

(لازم به ذکر است که این تابلو به تاریخ اسفندماه ۸۸ در نگارخانه

هفت آینه ساری در قالب نمایشگاهی به نمایش گذاشته شده بود)

که عکس کوچکی از این تابلو را ملاحظه می فرمایید:

 

 

به چشمان پاییزیم خیره‌شو!

بخار شده اشک‌هایم

از حقارت دستان آهنینش:

دستان آرزو

   کنجکاو ِگرمی ِشب‌های بی‌خاطره!

دستان ِبی‌نوازش ِلحظات سرد

   در پی اتاقی بی‌نور ِسبز ِاین چشمان بی‌رمق

دستان هدایتگر چاه‌های غمناک ِسکوت

   نویدبخش ِآرامش ِاین نگاه‌های زرد!

دستان سیاه

دستان سرخ

دستان بنفش

برای شنیدن، گفتن، خندیدن . . .

 

سکوت سیاه این لب‌های سرخ انتظار

مشکوک ِقدم‌های سایه‌های لرزان است

سلامی خاکستری به عشقی نشسته در خاکستر

و تمنای بادی از سر دلی پریشان و عقلی آتشین!

کاش این قفس

رنگ آهن بود

تا ازدحام قفس‌های این خیابان

عکس برگزیده‌ی هفته‌نامه‌ی شهر می‌شد

 

آری می‌دانم

می‌دانم آری! یک «نه» کافی بود

یک «نه»

نه به او

نه به آنها

به . . .

می‌خواهم نمانم!

 

                      وفا - ساری

                      7 آذر 1389